فروشگاه کشاورزی

0
انواع کنه و روش های مبارزه با آنها به صورت شمیایی و بیولوژیکی

انواع کنه و روش های مبارزه با آنها به صورت شمیایی و بیولوژیکی

دوشنبه 20 آبان 1398
| 159
کنه ها رده ای از بندپايان هستند که از آفات گياهان زراعی و باغی محسوب می شوند و در سه مورد با حشرات اختلاف دارند. کنه ها به جای شاخک دارای کلسير می باشند و برخلاف حشرات، بدن آنها از دو قسمت سر سينه و شکم تشکيل شده است. همچنین کنه های بالغ دارای ۴ جفت پا بوده و حشرات دارای ۳جفت پا می باشند. کنه ها شامل گروه های آبزی و خشکی زی هستند. کنه های خشکی زی در داخل خاک با جمعیت بسیار بالا دیده می شوند و از مهمترین بندپایان هستند. تعدادی از کنه ها بخشی از زندگی خود را به صورت پارازیت می گذرانند و ممکن است انگل بندپایان یا مهره داران باشند. تعداد کمی هم به صورت انگل در داخل بدن حشرات و مهره داران فعالیت می کنند.
تعدادی از کنه ها شکارگر بوده و در داخل خاک و روی گیاهان از سایر کنه های گیاه خوار و تخم حشرات کوچک تغذیه می کنند و جز موجودات بسیار مفید هستند. تعداد زیادی از کنه ها گیاه خوار بوده و تعدادی از گونه های گیاهخوار در محیط های انباری از غلات و خشکبار تغذیه می کنند. کنه هاى گياهى داراى قطعات دهانى برنده و مکنده اند به اين ترتيب که زمان تغذيه ابتدا بافت گياه را پاره کرده و پس از خروج شيره گياهى آن را می مکند. در اين حالت مقدارى از آب گياه از محل پاره شدن تبخير می شود و به اين علت برگها و ميوه ها به شدت می ریزند. بيشتر کنه هايى که در کشاورزى اهميت دارند در سطح برگ توليد  تار می کنند که به آنها کنه هاى تار عنکبوتى می گویند. 
سيستم توليد مثل در كنه ها غالبا دو جنسي است و اكثر كنه ها تخم گذار هستند. گرچه تعدادي كنه ی زنده‌زا نيز مشاهده شده است. تعدادي از كنه ها بكرزا هستند كه توليد نتاج نر و ماده مي كنند. البته در كنه-هايي مثل كنه تيترانيكوس اورتيكا (Tetranychus urticae ) كه از مهم‌ترين كنه ها و نيز جزء آفات بسيار مهم گياهان زينتي است بعد از جفت گيري، تخم هاي بارور توليد افراد نر و ماده مي كنند و تخم هايي كه بارور نشوند صرفا توليد افراد نر خواهند كرد. سير تكاملي كنه ها در بسياري از انواع متغير است اما مي توان گفت تمام آنها داراي چهار مرحله تخم ، نوزاد 6 پا ، نمف 8 پا و بالغ مي باشند. 
کنه ها به دو خانواده تقسیم می شوند: کنه های سخت و کنه های نرم
کنه های سخت دارای یک پوشش پشتی سخت هستند که بلافاصله در عقب سرکاذب قرار دارد. این پوشش پشتی در کنه های ماده سخت کوچک و در کنه های نر سخت تمام سطح پشتی را می پوشاند. کنه های نرم فاقد این پوشش هستند. بدن کنه ها بطورکلی از دو بخش اصلی به نام گناتوزما (Gnathosoma) که شامل قطعات دهانی و ضمائم آن است و بخش ایدیوزوما (Idisoma) که بقیه بدن و پیوستها (پاها، دستگاه گوارش، تناسلی و تنفس) را شامل می شود. در كنه هاي گياه خوار كليسر تبديل به اندام سوزني شكلي تحت عنوان stylet شده كه از آن جهت سوراخ كردن بافت گياهي استفاده مي کند. کنه ها اغلب در سطح زیرین برگ ها فعالیت کرده و به دلیل دارا بودن قطعات دهانی از نوع برنده  مکنده ابتدا نسج گیاه را پاره نموده و پس از خروج شیره نباتی از آن تغذیه می کنند سلول های محل آسیب دیده از بین رفته و در نتیجه با نفوذ هوا به داخل پارانشیم لکه های رنگ پریده روی سطح برگ ایجاد می شود. بر اثر فعالیت برخی گونه ها تارهای عنکبوتی تولید شده و شاخه و برگ گیاه حالت غبار آلود می گیرند که درصورت عدم مبارزه به مرور گیاه رو به خشکیدگی کامل می رود.

راسته پروستيگماتا (Prostigmata) 

این راسته در برگيرنده برخي از مهم‌ترين كنه هاي گياهخوار است كه به آنها (Plant feeding spider mite) يا كنه هاي تارتن اطلاق مي شود. اين كنه‌ها از گياهان مختلف تغذيه مي كنند و تعدادي از گونه هاي آن‌ها از مهم‌ترين آفات گياهان به حساب مي آيند.
راسته پروستيگماتا در برگيرنده سه خانواده مهم در روي گياهان زينتي بوده كه عبارتند از:
  • 1- تترانيكيده (Teranychidae)
  • 2- تارسونميده (Tarsonemidae)
  • 3. اريوهيده (Eryohidae) 

کنه تار عنکبوتی (کنه دو نقطه ای)

 کنه تار عنکبوتی یا کنه دو نقطه ای
در خانواده تترانيكيده گونه تترانيكوس  ارتيكه (Tetranychus urticae) یا کنه ی تارتن دو نقطه ای یکی از مهمترین گونه هاست که تقریبا در تمام دنیا انتشار داشته و  بر روی گیاهان مختلف در همه جای دنیا ایجاد خسارت می کند. آفتی است بسیار کوچک و ذره بینی که غالبا در پشت برگ فعالیت می کند و در صورت مشاهده با ذره بین دو لکه در دو طرف بدن آن به رنگ تیره دیده می شود و به همین جهت بنام کنه دو نقطه ای نیز معروف است.

نحوه خسارت

اين آفت پلی فاژ (دارای میزبانهای متنوع) است. از جمله درختان زبان گنجشک، نارون، اقاقیا، توت زینتی، ارغوان، صنوبر، زیتون تلخ و انواع رز و همچنین گلهای زینتی مانند گل جعفری از میزبان های اصلی این آفت در فضای سبز محسوب می شوند. این آفت همچنین روى اغلب درختان ميوه مخصوصا سيب فعاليت دارد و بر اثر تغذيه برگها گردآلود، خشک و تار عنکبوتى می شوند. تارهای ایجاد شده باعث جذب گرد و خاک به خود شده و دور نمای سبز برگ، به نمایی گرد و خاک گرفته تبدیل می شود. این دو عامل (نکروز شدن برگ ها و تارهای عنکبوتی) باعث کاهش سبزینگی گیاه شده و علاوه بر نازیبا کردن گیاه، مانع فتوسنتز می شود. به همین دلیل گاهی اوقات درختانی که به این آفت دچار شده و مبارزه خاصی علیه آفت صورت نمی گیرد گیاه مجبور است برگهای خود را ریخته تا برگهای جدید و سالم تولید کند. این مورد بیشتر در نهال ها اتفاق می افتد. به طور کلی ریزش برگ ها و برگدهی مجدد قبل از زمستان، باعث ضعف گیاه در طولانی مدت و پیری زودرس می گردد.

 شکل شناسی

جانور کامل بر خلاف حشرات 4 جفت پا دارد اما جانور تازه از تخم خارج شده مانند حشرات 3 جفت پا دارد. از
نظر شکل شناسی جانور نر و ماده تفاوت هایی با یکدیگر دارند. عموما نرها کوچکتر از ماده ها هستند. انداره کنه ها از 2/0 تا 5/0 میلیمتر متغیر است. رنگ آنها از قهوه ای متمایل به سبز (در فصول گرم) تا قرمز (در فصول سرد) تغییر می کند. هر جانور ماده تا 100 عدد تخم می گذارد. تخم آفت کروی و به رنگ زرد می باشد. 

دوره زندگی آفت 

کنه ها در بهار ابتدا بر روی علفهای هرز فعالیت دارند و با گرم شدن هوا به تدریج به روی پاجوش درختان و
گیاه اصلی منتقل می شوند. در طول تابستان بر روی گیاه اصلی (درختان یا گل فصلی) فعالیت می کنند.
در همین زمان تخم خود را در پشت برگ ها و در لابلای پرز برگ و یا تارهای تنیده شده خود قرار می دهند. در شرایطی که هوا گرم شده و رطوبت سطحی گیاه کاهش یابد و گرد و غبار در سطح برگ زیاد شود، جمعیت
آفت طغیانی می گردد. هر دوره زندگی این آفت از 15 تا 20 روز طول می کشد و به همین دلیل دارای تعداد نسل متعدد در مدت فعالیت خود می باشد.

کنترل و مبارزه

مبارزه بیولوژیکی در خصوص آفاتی که در یک دوره کوتاه تعداد نسل زیادی دارند نسبت به مبارزه شیمیایی موثر و کارسازتر است. در بین جانوران شکارگر این آفت میتوان از نوعی کنه شکارگر، بال توری ها و کفشدوزک بدون نقطه نام برد که در تراکم کم آفت، و خصوصا در گلخانه و محیط های بسته موثر می باشد.

از روشهای مبارزه زراعی نیز میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
  • 1-استفاده از ارقام مقاوم به خصوص ارقامی که دارای برگهای ضخیم و چرمی تری باشند.
  • 2- مبارزه با علفهای هرز و پاجوش زنی درختان در فصل بهار از روشهای کاهش تراکم آفت و تاخیر در خسارت می باشد.
  • 3- آبیاری منظم و شستشوی گیاهان موجب کاهش خسارت می شود. چون این آفت در شرایط رطوبت کم و گرد و غبار به برگها می چسبد. شستشوی درختان در ماههای خرداد، تیر و مرداد یک روش موثر و کم هزینه و بیخطر خواهد بود. همچنین میتوان از صابون های مایع و پتاسه همراه با آب استفاده کرد.
برای مبارزه شیمیایی استفاده از حشره کش های با طیف وسیع باعث مقاومت بیشتر نسل های بعدی این آفت می گردد و مبارزه سالهای بعد را با مشکل مواجه خواهد کرد. بنابراین لازم است از سموم اختصاصی کنه کش استفاده شود. به نظر می رسد استفاده از سموم کنه کش به خاصیت تخم کشی در مرحله اول (قبل از شیوع آفت) و بر روی نهال ها امری ضروری است. برای این منظور به ترتیب اثر بخشی بهتر، سموم کنه کش زیر توصیه می گردد: 
  • 1- هگزی تیازوکس (نیسورون:) بر همه مراحل زندگی آفت اثر مناسبی دارد (با غلظت 500 سی سی در هزار)
  • 2- باروک (اتوکسازول) که نوعی کنه کش نسل جدید می باشد و از کنه کش های بسیار موثری است که در بازار وجود دارد و با غلظت 300 سی سی، در هزار لیتر آب استفاده می شود.
  • 3- فن پیروکسی میت (اورتوس) : بر همه مراحل زندگی آفت (به جز تخم) اثر دارد (با غلظت 500 سی سی در هزار).

کنه قرمز مرکبات (Panonychus  citri)

 کنه قرمز مرکبات
یکی از گونه های مهم زیر رده Acari، کنه قرمز مرکبات است و یکی از آفات مهم مرکبات در ایران و نقاط مختلف جهان محسوب می شود. این گونه دامنه میزبانی گسترده ای داشته که میتوان به بیش از 110 گونه ی میزبان گیاهی اشاره کرد که اغلب آنها مرکبات هستند. این کنه متعلق به خانواده Teranichydea است. حشره بالغ 4 جفت پا داشته که با چشم غیر مسلح دیده نمی شوند. پوره ها  دارای 3 جفت پا می باشند. اندازه کنه های این خانواده 8/0 – 2/0 میلیمتر بوده، تخم این کنه به رنگ قرمز و پیازی شکل با یک ساقه میانی تقریبا بی رنگ که با بینوکولر کاملا مشخص می باشد.
کنه زمستان را بصورت تخم روی تنه و سرشاخه درختان میزبان سپری می کند. تخم ها بطور مجتمع در سطح زیرین شاخه ها و در انشعابات آنها به تنه دیده می شود و گاهی تراکم این تخم ها به پوست تنه و شاخه رنگ قرمز می دهد. در بهار تخم ها باز شده که مصادف با بازشدن جوانه های برگی است و لاروها و پوره ها اولین خسارت را روی برگهای جوان، گلها و میوه های کوچک آغاز می کنند. نسل اول در اوائل بهار 20 روز و در تابستان 10 الی 15 روز طول می کشد. در شرایط مساعد می تواند 12 تا 15 نسل در سال داشته باشد.

 نحوه خسارت

کنه قرمز در اثر تغذیه از شیره ی برگ، میوه و شاخه های سبز به ارقام مختلف مرکبات خسارت رسانده و شدت آن روی برگها به مراتب بیشتر از خسارت روی میوه ها است. مانند سایر کنه های گیاهی، این آفت در درجه ی اول در سطح رویی برگهای بالغ (میوه و شاخه های جوان) تغذیه کرده و باعث ایجاد لکه های سفید قابل مشاهده، تخریب مزوفیل و در نهایت ریزش برگ ها می شود. استفاده از آفت کشهای شیمیایی موجب از بین رفتن دشمنان طبیعی، بروز مقاومت و طغیان مجدد آفت می گردد. از جمله آفت کشهای رایج برای کنترل این آفات مرکبات میتوان به کلروپایریفوس، اتیون، دیازینون، آبامکتین، ایمیداکلوپرید، فن پیروکسیمیت و بروموپروپیلات اشاره کرد.

مبارزه

این کنه چند نسلی بوده و مناسب ترین زمان فعالیت این آفت اوایل بهار (هنگامیکه هوا از سردی رو به گرمی می رود) و اوایل پائیز (هنگامیکه هوا از گرمی رو به سردی می رود) می باشد که بیشترین تراکم را دارد. فعالیت کنه در هوای گرم و سرد بسیار کند و محدود می شود. جهت مبارزه با این آفت مبارزه زمستانه (روغن پاشی زمستانه بهمراه کنه کشهای نیسورون یا اورتوس یا آپولو یا انویدور به میزان 5/0 در هزار) و مبارزه بهاره با استفاده از کنه کشهای آمیتراز 2 در هزار یا نئورون 1 در هزار یا نیسورون یا اورتوس 5/0 در هزار توصیه می گردد. هگزی تیازوكس (نیسورون) یك كنه كش نفوذی با اثرات گوارشی است. این كنه كش روی تخم، لارو و پوره مؤثر است، ولی روی كنه بالغ اثری ندارد. و در عین حال تخم كنه بالغی كه با هگزی تیازوكس تیمار شده باشد، عقیم است. این كنه كش روی كنه نقره ای، كنه قرمز و كنه شرقی مركبات مؤثر است.

کنه تارتن ترکستانی (Tetranychus turkestani)

 کنه تارتن ترکستانی

این آفت در ایالات متحده آمریکا، اروپا، شوروی سابق، کشورهای خاورمیانه انتشار داشته و در ایران نیز در استان های اردبیل، اصفهان، همدان، کرمان، چهار محال بختیاری، خوزستان، آذربایجان غربی، جنوب شرق ایران جمع آوری و گزارش شده است. این کنه دامنه میزبانی وسیعی همچون لوبیا، توت فرنگی، پنبه، بادمجان، سویا، نیشکر، آفتابگران، کرچک، شبدر، یونجه و برخی سبزیجات و گیاهان جالیزی از جمله گیاهان میزبان این کنه می باشند. کنه ترکستانی از نظر تاکسونومیکی شباهت زیادی به کنه تارتن لکه ای داشته و تنها اختلاف آنها در اندازه برآمدگی انتهایی آئدوگوس نر می باشد بطوریکه در گونه T.urticae نسبت طول برآمدگی به طول قسمت پشتی شفت یک ششم و در گونه  T.Turkestaniیک سوم می باشد.
کنه زمستان را بصورت ماده های بالغ به رنگ نارنجی روشن در زیر پوسته های درختان آلوده و یا در داخل بقایای درختی و خاکهای سست می گذراند. در اوایل بهار پس از گرم شدن شرایط محیطی، کنه های زمستان گذران پناهگاه های خود را ترک کرده و در روی گیاه میزبان مستقر شده و فعالیت تغذیه خود را شروع  می-کنند. دوره قبل از تخم گذاری این گونه یک الی شش روز طول می کشد. ماده ها بطور متوسط در اواسط تابستان روزانه 4 الی 7 عدد و در آخر تابستان و پاییز فقط روزانه 2 الی 3 عدد تخم می گذارند. دوره زندگی کنه های ماده بالغ در تابستان حدود 8 روز و در پاییز 33 روز می باشد. این آفت در هر سال بر حسب طول مدت فصل می تواند از 8 تا 16 نسل ایجاد نماید. 

روشهای مبارزه

گزارش شده آبیاری بارانی به خصوص در مزارع سیب زمینی و بادمجان، کنترل قابل قبولی بر جمعیت آفت داشته است. کاهش جمعیت این کنه با کاهش درجه حرارت و افزایش رطوبت نسبی و تقلیل تخم هایی که روزانه به وسیله کنه ماده گذاشته می شود انجام پذیر است. همچنین فعالیت دشمنان طبیعی آفت بویژه لارو و حشره کامل کفش دوزک های شکاری ( Stethorus Punctillum وGilvifrons) و همچنین کنه شکارگر (Phytoseiuls Persimis) در محیط گلخانه در کنترل جمعیت موثر هستند. می توان به تعداد کافی تکثیر و بر روی هر بوته تا 5 عدد در کانون آلودگی این مزارع رهاسازی کرد. این شکارگر قادر است جمعیت کنه ترکستانی را بطور چشمگیری پایین بیاورد که در اینصورت نیازی به استفاده از سموم شیمیایی نخواهد بود. در مناطقی که آلودگی شدید وجود داشته باشد می توان از سموم کنه کش از جمله امایت به میزان 5/1 لیتر در هکتار و ابامکتین و پروپارژیت استفاده نمود.

کنه زرد سیب (Eotetranychus pruni oudemans)

 کنه زرد سیب

فعالیت این کنه در مناطق کوهستانی نسبت به کنه تارتن دو نقطه ای و کنه اروپایی بیشتر است و در شهرهایی همچون مشهد، نیشابور، بجنورد، اصفهان، کرج و شیراز مشاهده شده است. از گیاهان میزبان این کنه میتوان به سیب، گلابی، گیلاس، مو و انجیر اشاره کرد.

شکل شناسی

کنه ماده بیضی شکل و در طرفین جانبی بدن نسبتا فرورفته است. رنگ بدن کنه های ماده زمستان گذران، نارنجی است ولی در بهار کم کم روشن شده و در طرفین بدن نقاط تیره رنگ ظاهر می شود. در پاییز به رنگ سبز مغز پسته ای هستند. کنه نر کوچکتر و باریکتر از ماده است بدین جهت می تواند به سهولت آن را تشخیص داد. در این کنه، پریتریم ساده و کج بوده و از هم دور می شوند. تخم ها کروی شکل و در سطح آنها شیارهایی دیده می شود. رنگ تخم بلافاصله پس از تخم گذاری شفاف و بعد به رنگ شیری کدر مبدل می-شود.

نحوه خسارت

کنه پس از استقرار در اطراف رگبرگ اصلی، از شیره سلولی تغذیه کرده و تارهایی می تند. برگ درختان مبتلا، پوشیده از تار و در تعداد زیاد آفت برگ ها زودتر از پاییز خزان کرده و روی محصول سال بعد هم اثر می گذارند.

روش های کنترل

زراعی: آبیاری منظم باغ حتی در زمان اوج تراکم جمعیت کنه ها، درخت شادابی خود را حفظ کرده و ریزش برگ ها در آنها کمتر می شود. شخم عمیق بعد از خزان برگها با توجه به نحوه زمستان گذرانی، شخم و زیر و رو کردن خاک پای درختان، جمعیت فرم زمستان گذران را کاهش می دهد.
بیولوژیکی: از دشمنان طبیعی این آفت میتوان به کنه های شکارگر خانواده Phytoseiidae و کفشدوزک Stethorus gilvifrons اشاره کرد.
شیمیایی: در باغاتی که انبوهی جمعیت در اواسط تیر اتفاق می افتد می توان از کنه کش های مختلف مانند مروسید 50% ، امایت یک در هزار، نئورون 5/1 در هزار و کلتان 2 در هزار استفاده کرد.

 کنه قهوه ای پا بلند سیب (Bryobia rubrioculus)

 کنه قهوه ای پا بلند سیب
این کنه در تمام مناطق دنیا یافت می شود. کنه قهوه ای پا بلند سیب احتمالا در اغلب مناطق میوه خیز کشور شیوع دارد و خسارت این آفت به درختانی همچون گلابی، گیلاس، هلو، آلو، گیلاس ترش، گردو، شبدر، انگور، زردآلو و بادام وحشی گزارش شده است.
 

شکل شناسی

در کنه های زمستان گذران، که در بهار بعنوان کنه موسس عمل کرده و نسل بهاره را بوجود می آورند شکل بدن تخم مرغی است که در بالا صاف و در کناره های جانبی و پشتی شیب تندی دارد. برآمدگی های جلوی پروپودزومایی های چهارتایی و کنگره ها دارای شکاف عمیقی هستند. موهای دوتایی روی پنجه پای چهارم انتهایی و بخوبی از سولنیدی تمیز داده می شوند. در روی بدن کنه موهای کوتاه و بادبزنی دیده می شود. پاهای جلویی بدن کنه ماده بالغ بلندتر از سایر پاهای آن است و بدین جهت آنرا کنه قهوه ای پا بلند سیب می گویند.

نحوه خسارت

این کنه دیواره سلول های بافت پارانشیمی و اسفنجی را پاره کرده و مواد داخل سلول را می مکد. پس از تغذیه هوا داخل سلول شده و باعث بالا رفتن میزان تبخیر می گردد. برگهای مورد حمله قهوه ای یا برنزی شده و در صورت بالا بودن انبوهی جمعیت و شدت خسارت برگها می ریزند.

زیست شناسی

سیکل زندگی در شرایط آب و هوایی مختلف است. کنه زمستان را به صورت تخم داخل ترکهای پوست و چروکیده گی های قاعده شاخه های درختان میوه به سر برده و در اوایل بهار پس از باز شدن شکوفه های سیب تخم های کنه نیز تفریق شده و لاروها برای تغذیه به پشت برگهای جوان می روند. ظهور لاروها مصادف با باز شدن برگهای گیاهان میزبان می باشد. آنها پس از تغذیه، پوست اندازی نموده و به پوره های سن یک تبدیل می شوند. پوره های سن یک پس از تغذیه به پوره سن دو تبدیل شده و بالاخره تبدیل به کنه بالغ می-شوند. کنه ها عمدتا در کنار رگبرگها مستقر می شوند. وقتی جمعیت کنه به صورت انبوه در می آید برای فرار از ازدحام شروع به پراکنده شدن می کنند.

نحوه مبارزه

هر گاه در زمستان در هر متر طولی شاخه تا 19 عدد تخم کنه باشد خسارت وارده کم و هرگاه تعداد تخم بین 20 تا 299 عدد باشد خسارات وارده متوسط، و اگر بیش از 300 تخم شمرده شود خسارت کنه زیاد خواهد شد. برای مبارزه شیمیایی علیه این کنه نیز می توان از کنه کش های موثر مانند مروسید به نسبت یک در هزار استفاده نمود. همچنین برای مبارزه تلفیقی میتوان از روغن های زمستانه و بکارگیری دشمنان طبیعی بویژه تریپس شش نقطه ای در کاهش جمعیت آفت استفاده کرد.
 

کنه قهوه ای گندم (Petrobia latens Murray)

 کنه قهوه ای گندم
خسارت این آفت بیشتر مربوط به مرحله پنجه زنی و قبل از ساقه رفتن می باشد و در این مراحل با تغذیه از برگهای گندم باعث ضعیف شدن بوته و کاهش تعداد پنجه می شود. این کنه نسبتا درشت بوده و با چشم غیر مسلح قابل دیدن است. دارای حرکات سریع بوده و با تکان دادن بوته ها حرکت می کنند. برگهای بوته در اثر تغذیه کنه ها زرد و روی سنبلچه ها لکه های رنگ پریده ای ایجاد می گردد. بوته های آلوده ضعیف و طول سنبله-ها کوتاه است.

شکل شناسی و تعداد نسل

موهای سطح پشتی در این گونه روی غده یا توبرکول قرار نگرفته، موها کوتاه و نوک موها به قاعده موی بعدی نمی رسد. طول پاهای اول خیلی بلندتر از طول بدن می باشد. نقش و نگار سطح پشتی بدن بدون لبه است. پنجه پای سوم و چهارم دارای موی دوتایی است. عدد کروموزومی در این گونه چهار می باشد. تخم گذاری در کنه قهوه ای بصورت بکرزایی است و افراد ماده یک تا دو روز بعد از استراحت تخم گذاری می کنند. تعداد نسل بستگی به شرایط آب و هوایی دارد. آفت زمستان را به صورت تخم سپری می کند و در زمین های شنی به شکل کنه بالغ زمستان را تحمل می کند اما در شرایط سرمای سخت و زمین پوشیده از برف بعد از سه هفته آفت از بین می رود. اما در زمینهای رسی کنه زمستان گذران قادر است سه ماه شرایط سرد و یخبندان را تحمل کند. بنابراین نوع خاک در تعیین طول عمر کنه ها بسیار تعیین کننده است.

نحوه مبارزه

چون دوره فعالیت این آفت پاییز و زمستان است و در این موقع سال دشمنان طبیعی فعال نیستند به نظر می رسد اکثر دشمنان طبیعی این آفت از زیر رده کنه ها باشند که در این فصل سال جمعیت حداکثری دارند. با این وجود دو گونه عنکبوت، لارو یک گونه کفش دوزک و سنین مختلفی از یک گونه سن از خانواده Anthocoridae و کنه های شکارگر A.marginatus Wainestein و یک گونه تریپس از خانواده Thripidae به عنوان عامل کنترل کننده گزارش شده اند. 

نویسنده: خانم دکتر مرجان سعیدی نژاد
  • نظرات کاربران
  • ارسال نظر
سمانه
1398/8/29 08:45

ممنون ازمقاله ی خوبتون